Zachęcamy do zapoznania się z nowymi relacjami z programu „Szkoła twórczych praktyk”! Nauczyciele i nauczycielki z całej Polski dzielą się swoimi doświadczeniami pracy z filmami krótkometrażowymi i materiałami udostępnionymi na platformie filmowej CEO. Wybraliśmy dwie najciekawsze, które mogą stać się inspiracją do podejmowania własnych działań edukacyjnych.

Relacja #1

Zajęcia na bazie scenariusza: Co mi w duszy gra?

Szkoła Podstawowa nr 10 im. Marii Konopnickiej w Kaliszu
zajęcia z klasą III pod kierunkiem pani Karoliny Sucheckiej

Film: Orkiestra

Lekcja: edukacja wczesnoszkolna

Przeprowadzone działania i komentarz nauczycielki:

Film bardzo spodobał się uczniom. Dialogi w nim zawarte były zrozumiałe, a sama animacja sprawiła, że każdy z obserwatorów uważnie śledził losy Vernona. Film był bardzo dobrym wprowadzeniem do tematu. Animacja jest oryginalna oraz przykuwa uwagę widza. Z niecierpliwością wyczekiwaliśmy wspólnie, co będzie działo się dalej. Sytuacje w nim przedstawione idealnie pokazywały szereg towarzyszących ludziom emocji. Uczniowie z łatwością potrafili znaleźć momenty, podczas których główny bohater doświadczał konkretnych nastrojów emocjonalnych.

Najwyżej oceniam ćwiczenie polegające na omówieniu, w jaki sposób emocje wyrażane są w internecie oraz adresowanie wirtualnych wiadomości do przyjaciół i rodziny. Dzieci bardzo zaangażowały się w te ćwiczenia, podawały dobre pomysły oraz pisały kreatywne smsy:

Udało mi się zrealizować cały materiał. Moim zdaniem scenariusz jest kompletny, ciekawy i kreatywny. Bardzo angażuje grupę do pracy.

Relacja #2

Zajęcia na bazie scenariusza: Mamy głos, czyli o tym, że każdy może być liderem lub liderką zmiany

Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii w Kłodzku
klasa pod kierunkiem pani Joanny Mazurkiewicz

Film: Chór

Lekcja: godzina wychowawcza (2 jednostki)

Przeprowadzone działania i komentarz nauczycielki:

Film był zrozumiały dla widzów. Budził zainteresowanie, młodzież podążała za akcją, byli skupieni (co nie zdarza się często). Film w niezwykły sposób oczarował uczniów i uczennice. Wywołał emocje. Początkowo młodzież zareagowała złością, buntem – byli poruszeni co stanowiło znakomitą bazę do przejścia do kolejnych zagadnień. 

W przypadku wychowanek i wychowanków MOS bardzo trudno przebić się przez początkowe zniechęcenie, negację i opór przed aktywnością, jednak po filmie Chór młodzież chciała rozmawiać i brać udział w zajęciach, była zaciekawiona.

Zajęcia zaplanowano na dwie godziny lekcyjne. Niestety nie udało się przeprowadzić wszystkich zaproponowanych ćwiczeń, ponieważ młodzież potrzebowała szerszego omówienia treści filmu. Entuzjazm wywołało ćwiczenie Zmieniamy się, w którym uczestnicy w parach odgadują nawzajem zmiany w swoim wyglądzie. Nikt nie wpadł na pomysł by zjednoczyć siły, wymienić się z kimś rzeczami w celu zmiany swojego wyglądu, co dla nas wychowawców stanowi ważną informację. 

Wszystkie ćwiczenia zaproponowane w scenariuszu wydają mi się trafione. Z braku czasu nie przeprowadziłam ćwiczenia Synchronizacja (próba doświadczenia oddziaływania na siebie w grupie),  gdyż wydawało mi się najmniej konkretne i potencjalnie mogło być nam trudno osiągnąć cel (choć oczywiście mogę się mylić). 

Mam poczucie, że karta pracy Mam/mamy wpływ posiada duży potencjał, jednak z braku czasu potraktowałam ją zdawkowo. Próbowałam wrócić do tematu następnego dnia podczas spotkania z młodzieżą, ale niestety nie przebiegło to prawidłowo. Na podstawie naszych doświadczeń uważam, że dla naszej grupy scenariusz był zbyt obszerny.